Boek
Nederlands

Gulzige geit

Petr Horáček (auteur), Jesse Goossens (vertaler)
+1
Gulzige geit
×
Gulzige geit Gulzige geit

Gulzige geit

Petr Horáček (auteur), Jesse Goossens (vertaler)
Doelgroep:
Vanaf 3-5 jaar
Genre:
Geit wil eens iets anders eten dan gras. Ze probeert de brokken van de hond, de melk van de poes, maar ook de schoenen van de boerendochter. Na de onderbroek van de boer voelt Geit zich ineens niet zo lekker... Prentenboek met kleurrijke collageachtige illustraties. Vanaf ca. 4 jaar.
Extra onderwerp
eten, prentenboeken
Titel
Gulzige geit
Auteur
Petr Horáček
Vertaler
Jesse Goossens
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
The greedy goat
Uitgever
Rotterdam: Lemniscaat, 2017
[28] p. : ill.
ISBN
9789047708179 (hardback)

Besprekingen

Geit heeft genoeg van haar eigen voedsel. Altijd dat saaie gras, ze wil eens iets anders proberen. Ze proeft de melk van de poes, de brokken van de hond, aardappelschillen van het varken, maar ook de schoenen van de boerendochter en de onderbroek van de boer. Daar wordt Geit erg ziek van, zelfs een hele week lang. Gelukkig voelt ze zich na een week weer goed. Zou Geit er iets van geleerd hebben? Mooi vormgegeven prentenboek, waarbij de geit en de titel in foliedruk op het vrolijk gekleurde omslag staan. Op de illustraties die steeds twee pagina’s in beslag nemen, staat Geit groot afgebeeld samen met het eten en degene van wie dat voorheen was. Er zit veel humor in, bijvoorbeeld als Geit steeds misselijker wordt en uiteindelijk groen uitgeslagen op haar rug ligt, met haar poten stokstijf omhoog. De gemiddeld tweeregelige teksten staan meestal in een van de hoeken. Ze zijn vlot leesbaar en prima vertaald. Een leuk en sfeervol prentenboek voor kinderen vanaf ca. 4 jaar.

Gulzige Geit

Dat Petr Horácek een bewonderaar is van Eric Carle is duidelijk te zien in 'Gulzige geit'. Net als bij zijn leermeester steekt zijn sterkte in een indrukwekkende kleurbeheersing en een grote expressiviteit, ondanks de heel eenvoudige lijnvoering. Vanaf de eerste pagina steelt de geit het hart van de kijker. Tegen een witte achtergrond kijkt ze je schalks en nieuwsgierig aan. Je ziet zo wat de tekst vertelt: ze wil iets NIEUWS proberen. De illustrator speelt een vermakelijk spel met kleuren die hij als een soort bindmiddel gebruikt. Het blauwe hek, dat mooi contrasteert met het groen, wit en oranje op de openingsprent, komt terug in de voederbak van de hond op de volgende bladzijde. Het feloranje van de zon vind je ook in het melkschoteltje van de kat en zo gaat het maar door. Horácek houdt de aandacht van de kijker ook vast door in en uit te zoomen en witte met felgekleurde achtergronden af te wisselen.



Als stapelverhaal biedt de vertelling niets nieuws: de honger…Lees verder